မဟာ ပဒုမ္မ (The Great Paduma)

မဟာ ပဒုမ္မ

တစ်ခါသော် ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာ ပဒုမ္မ အမည်ရှိသော မင်းသားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုမင်းသားကား အလွန်လှပသော ရုပ်ရည်နှင့် ပြည့်စုံပြီး အလွန်သနားကြင်နာတတ်သည်။ သူကား မိမိ၏ ပြည်သူပြည်သားများအပေါ် မေတ္တာစိတ်အပြည့်ဖြင့် အုပ်ချုပ်သည်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းသား ပဒုမ္မသည် နန်းတော်အနီးရှိ ရေကန်ကြီးတစ်ခုတွင် လှေစီးရင်း ကစားနေသည်။ ထိုရေကန်ကြီးကား အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှပသော ပန်းပေါင်းစုံ ပွင့်လန်းနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီးအနား၌ နေထိုင်သော အဆင်းရဲသား တစ်ဦးသည် မိမိ၏ သမီးဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရန် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရသည်။ သူ၏ သမီးကား အလွန်ချောမောလှပသော်လည်း နွမ်းပါးသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည်။ မိဘများကား သမီးဖြစ်သူအား မွေးမြူကျွေးမွေးရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။ တစ်နေ့သ၌ သူတို့၏ သမီးကား ရေနစ်သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။

မင်းသား ပဒုမ္မသည် လှေစီးရင်း ရေကန်ကြီးဘေးမှ ဖြတ်သန်းလာသည်။ သူသည် အဆင်းရဲသား၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်။ သူကား အလွန်စိတ်ပူပန်သွားပြီး လှေကို အလျင်အမြန် မောင်းနှင်ကာ အသံကြားရာအရပ်သို့ ချဉ်းကပ်သည်။ သူသည် အဆင်းရဲသား၏ သမီးဖြစ်သူ ရေနစ်သေဆုံးတော့မည်ကို တွေ့ရသည်။

“အသင် အဘိုးကြီး၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ အကျွန်ုပ်ကို ပြောပြပါ” ဟု မင်းသား ပဒုမ္မက မေးသည်။

အဘိုးကြီးကား မျက်ရည်ကျလျက် ဖြေသည်။ “အရှင့်မင်းသား၊ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သမီးလေး ရေနစ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုး အားမတန်လို့ပါ” ဟု ပြောသည်။

မင်းသား ပဒုမ္မသည် အဘိုးကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သနားစိတ်ဝင်လာသည်။ သူကား လှေပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ရေထဲသို့ ခုန်ချသည်။ သူကား အလွန်လွန်ကျူးသော ရေကူးစွမ်းရည်နှင့် ရေနစ်နေသော မိန်းကလေးကို ကယ်တင်သည်။ သူကား မိန်းကလေးကို ရေကမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးပြီး အဘိုးကြီးအား ပေးအပ်သည်။

အဘိုးကြီးကား မင်းသား ပဒုမ္မ၏ ကျေးဇူးကို အလွန်ကျေးဇူးတင်သည်။ သူက မင်းသား ပဒုမ္မကို ပြန်လည် ဤသို့ ပြောသည်။ “အရှင့်မင်းသား၊ ကျွန်တော်မျိုး အရှင့်ကို ဘာမှ ပြန်ပေးဆပ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သမီးလေးကို အရှင့်အနေနဲ့ လက်ထပ်ယူပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး အလွန်ဝမ်းမြောက်မှာပါ” ဟု ပြောသည်။

မင်းသား ပဒုမ္မသည် အဘိုးကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူကား မိန်းကလေး၏ အလှကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမကို သဘောကျနှစ်သက်သွားသည်။ သူကား မိန်းကလေး၏ ရုပ်အဆင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်သဘောကျသော်လည်း သူမ၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို မခွဲခြား။ သူကား အဘိုးကြီးကို ပြန်လည် ဤသို့ ဖြေသည်။ “အသင် အဘိုးကြီး၊ အကျွန်ုပ် မိန်းကလေးကို လက်ထပ်ယူပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် အကျွန်ုပ် သူမကို မိမိရဲ့ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။

ထိုအခါမှ စ၍ မင်းသား ပဒုမ္မသည် မိန်းကလေးကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။ သူကား သူမကို အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းသား ပဒုမ္မသည် မိန်းကလေးနှင့် လက်ထပ်ပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ အတူတူ နေထိုင်သည်။